Terug naar alle VIP's
Leerkracht volwassenenonderwijs
“Om mijn leerlingen te motiveren, hoef ik niet veel te doen. Anders gezegd: doordat ze komen, zijn ze al geboeid. Het is mijn taak om hen te blijven boeien. En dat kan enkel door te vernieuwen. Als er niets nieuws meer te beleven valt, wordt het sleur. Het is dus belangrijk te blijven variëren. Je kunt hen niet alle dagen sossiesen laten klaarmaken, want dat stompt af. Ook ik moet dus permanent evolueren.”
Dagonderwijs / volwassenenonderwijs
Toen ik pas mijn diploma Hoger Secundair Technisch Hotelbedrijf - Keuken had behaald, werd ik gevraagd om in het dagonderwijs te gaan lesgeven. Aanvankelijk stond ik daar een beetje weigerachtig tegenover. Ik had dat nog nooit gedaan, ik had ook geen D-cursus (nu GPB-opleiding) gevolgd… Maar ik ben er toch ingestapt en dat bleek best mee te vallen. Zelfs in die mate dat ik na het eerste jaar meteen een aanstelling voor het volgende kreeg. Maar dat kon niet, want ik moest mijn legerdienst vervullen.
Daarna heb ik weer gesolliciteerd, maar iemand anders bleek voor te gaan. Het had met politiek te maken… Ik kreeg toen snel een job aangeboden in de keuken van het Hotel Regina Maris in De Panne, waar ik in de loop van de jaren van gewone kok tot chef van de keuken ben opgeklommen.
Ik moet zeggen dat ik wel contact hield met de school waar ik had lesgegeven en waar ik ook mijn diploma had behaald. Ik was er bestuurslid van de oud-leerlingenbond. Op zo’n bijeenkomst vroeg de directeur op een dag wie van ons zin had om in het avondonderwijs, het volwassenenonderwijs, les te gaan geven voor twee avonden per week. Op dat moment lag het volwassenenonderwijs ‘op zijn gat’, maar ik stelde me kandidaat en dat bleek een gelukkige keuze. Enkele jaren later waren het geen twee, maar drie en later zelfs vier avonden per week. Nu is het voor mij een fulltimejob die ik bijzonder graag doe. Natuurlijk, het is volwassenenonderwijs, en het verschil met dagonderwijs is enorm. In dagonderwijs ‘moeten’ de leerlingen komen, in het volwassenenonderwijs komen ze uit vrije wil...
Ideale combinatie
Ik geef enkel ’s avonds les. Vier avonden per week, vier uren per avond. De rest van mijn job bestaat uit het beheer van de afdeling. Ik ben, met andere woorden, verantwoordelijk voor het economaat, voor de aankoop van grondstoffen en materialen, bestellingen… Dat alles vertegenwoordigt nog eens negen uur. Het is een ideale combinatie: elke avond ben ik op school met cursisten bezig, en overdag doe ik thuis de administratieve taken. Meestal ga ik rond 16 uur, een paar uur voordat de lessen beginnen, al naar school om afspraken te maken en een en ander te regelen. En na de lessen wordt er nog wat gepraat, iets gedronken. Ik ben zelden voor 23 uur thuis. En toch ben nu méér thuis dan toen ik zelf in de horeca werkte. En ik heb veel vakantie. Een heel ander leven dan toen ik altijd moest werken als anderen vrij waren en enkel vakantie kon nemen wanneer iedereen moest werken.
Tweerichtingsverkeer
Mijn ‘publiek’, dat is zoals dat bij de stripverhalen van Kuifje: van 7 tot 77. Vanaf je vijftiende mag je volwassenenonderwijs volgen. De oudste cursist van mijn afdeling is 76. De man is een oud-restauranthouder en heeft altijd bindingen met de horeca gehad, hij blijft geboeid. Je begrijpt dat werken met zo’n mensen tweerichtingsverkeer is. Hij zoekt zelf veel op, gaat vaak op restaurant – vooral klasserestaurants! – en vraagt geregeld: ik heb dat of dat gegeten, kunnen we dat niet eens zelf klaarmaken? Het mag duidelijk zijn dat ik op zulke vragen niet altijd een pasklaar antwoord uit mijn mouw kan schudden. Maar samen zoeken is altijd interessant. Op die manier overstijg je de leerling-leraar-relatie natuurlijk. Na verloop van tijd worden mijn lessen een soort vriendenkringen. De meesten volgen één avond les per week. Als die mensen zelf in de horeca werken, is dat meteen ook hun vrije avond en is het belangrijk dat er, naast bijleren, ook wat ontspanning bij komt. Het gaat zelfs zover dat mijn cursisten in de vakanties voorstellen om toch wel hier of daar te gaan eten. En dan, ja… Zij offeren een heel jaar lang hun vrije tijd op, wie ben ik dan om hen zoiets te weigeren?
Zomerdrukte / winterstilte
Als mijn cursisten met plannen rondlopen om een eigen zaak te beginnen, en ze komen raad vragen, wijs ik hen op de gevaren en de voordelen… Als je zo’n onderneming opzet, mag je je zeker niet holderdebolder in een avontuur storten. Je moet je goed informeren, en daarvoor zijn mijn collega’s en ik er. Veel mensen die uit het binnenland komen, staren zich blind op het zomerseizoen aan de kust. Het is aanlokkelijk om met die zomerdrukte voor ogen een horecazaak te beginnen. Maar er zijn ook de winters, natuurlijk! Je moet er in de zomer voor zorgen dat je voldoende gespaard hebt om de winter door te komen. Bovendien is er dan ook nog het grote personeelsprobleem, want mensen willen niet enkel in de zomer werken. Natuurlijk zijn er ook grote voordelen: je bent de baas in je eigen huis, en als het goed draait, verdien je ook goed...
Greta van ‘t Karrewiel
Ik heb nog geregeld contact met een aantal oud-cursisten die een eigen restaurant begonnen. Een van hen is Greta van ’t Karrewiel in Koekelare. Ik was er niet gerust op toen ze haar zaak kocht op ‘den buiten’. Ik vreesde dat ze het moeilijk zou krijgen, maar het is haar gelukt, ze is er gekomen! Een keer of 3, 4 per jaar belt ze me op. Meestal wanneer er iets nieuws op de kaart komt. Dan vraagt ze weleens wat ik van bepaalde gerechten denk, of hoe ik bepaalde dingen zou aanpakken. Fijn, toch?