Passie voor onderwijs
Andries spreekt bovendien met passie over zijn beroep en idealen daar rond. “Ik wil onderwijs voelen, meemaken en mee maken. Ik hou ervan uit te dokteren wat werkt en wat niet. Ik wil de discussie kunnen aangaan met mensen over onderwijs, maar ik wil ook effect zien. Tot vorig jaar kon ik de effecten goed zien in de klas. Leerlingen zien vooruitgaan is leuk, maar ik merkte dat ik het ook leuk vond om als leerkracht voor een probleem gesteld te worden en te moeten worstelen om een oplossing te vinden. Nu geniet ik ervan om mijn plaats te zoeken binnen de pedagogische diensten van het GO!. Ik zie de job als een logisch verlengde van mijn vroegere job in de lerarenopleiding. Als coördinator wil ik uitzoeken welke nascholingen nuttig kunnen zijn. Mijn droom is dat alle mensen die bij ons nascholing volgen dit niet alleen leuk en goed vinden, maar dat de terugkoppeling naar hun werk ook erg duidelijk wordt.” Als mens houdt Andries van de mogelijkheid om de dingen in vraag te stellen. “Ik hou van de mogelijkheid de discussie aan te gaan, de pro’s en contra’s af te wegen en meningen bij te kunnen sturen. Ik hou van openheid. Als pedagoog hou ik van de aanpak die gericht is op leerlingen en die verder kijkt dan alleen maar de leerstof. Als didacticus hou ik van de zoektocht naar vernieuwing en de mogelijkheid om die in te voeren zonder gebonden te zijn aan handboeken of methodes. Ik hou ervan in een omgeving te werken waarin de structuur inspirerend werkt.”
Een pak mooie herinneringen
“Mijn mooiste herinneringen aan het GO! hebben te maken met sferen en met het gevoel van trots. Creastages waar je ziet hoe leerlingen naar elkaar toe groeien. De sfeer van ons oud lokaal van de jeugd- en gehandicaptenzorg en de trots op het nieuwe lokaal. Leerlingen die in de overgang van het vijfde naar het zesde jaar veel volwassener worden en de lessen op een andere manier gaan bekijken. Scholen waar je voor de lerarenopleiding op stagebezoek gaat en waar je met een trots gevoel buitengaat omdat de stagiair het zo goed heeft gedaan. Leerkrachten die fier hun eigen verwezenlijkingen tonen omdat het voor de lerarenopleiding van nut kan zijn. Ex-leerlingen of studenten die je terugziet en die het goed stellen. Collega’s die meer worden dan gewoon collega’s. Het team van de leerlingbegeleiding dat de verhalen toch weer steeds in een positieve context probeert te plaatsen.”