Corry Hancké

GO! Portaal > Subsites > GoVip > Corry Hancké

Corry Hancké Leeftijd: 47 GO!-school: KA Deurne Klasgegevens: Latijn-Moderne Talen, afgestudeerd in ‘79
	“Fatima, mijn klasvriendinnetje, was de eerste Marokkaanse leerling in Antwerpen” Interview met oud-leerlinge en journaliste van De Standaard Corry Hancké “Als journalist op de buitenlandredactie van De Standaard kan ik mijn twee grote passies combineren: mijn liefde voor taal en mijn maatschappelijke engagement. Ik ben vooral bezig met Afghanistan en Pakistan, twee zeer explosieve landen op dit moment, en de rol van de Islam en de vrouw in de Islam. Regelmatig trek ik voor reportages naar het buitenland. Dit jaar zat ik al twee keer in Afghanistan en ik ben net terug van Indonesië. Het heeft weinig zin om als buitenlandjournalist achter je bureau te blijven zitten. Je moet met de lokale mensen kunnen praten om te weten wat er leeft. Lezers die de regio kennen merken trouwens onmiddellijk of je weet waarover je schrijft. Ik vind het dus heel belangrijk om op het terrein te gaan. Door de verslechterende situatie in Afghanistan worstel ik er al een tijdje mee om opnieuw te vertrekken. Je moet toch ook rekening houden met je eigen veiligheid.”


Vlechtjes zonder elastiek "Ik kom uit een atheïstisch, rood nest, dus mijn ouders hebben me heel bewust naar het gemeenschapsonderwijs gestuurd. In het lager kwam ik in een heel verschillend milieu terecht. Het schooltje tegenover het Stuyvenbergziekenhuis, waar mijn ouders werkten, lag immers in een ‘arme’ wijk. Ik herinner me dat de eerste Marokkaanse leerlinge in Antwerpen bij ons op school terecht kwam. Fatima kon vlechtjes maken zonder elastiekjes, die vlechtjes bleven gewoon hangen, mateloos fascinerend vond ik dat." Geen strak keurslijf "De laatste 4 jaren van de humaniora aan het KA Deurne volgde ik Latijn-Moderne Talen. De leerkrachten die me het meeste zijn bijgebleven gaven Nederlands en Engels, niet toevallig taalvakken. Ik herinner me dat de lerares Nederlands me in het vierde middelbaar heel indringend aankeek en vroeg over een opstel: ”Heb jij hulp gekregen daarvoor?” Achteraf vind ik dat we heel vrijpostig waren tijdens de lessen, het was een plezier om naar de les te gaan. In vergelijking met mijn vriendjes uit de buurt die naar het vrij onderwijs gingen, merkte ik wel dat we op het gemeenschapsonderwijs een veel vrijere opvoeding kregen. We zaten veel minder vast in een keurslijf. Van in het lager onderwijs moesten we zélf informatie opzoeken en problemen oplossen, in plaats van klakkeloos lessen na te apen. Die attitude van zelfredzaamheid vond ik fantastisch."