Machteloos
‘Die keuze voor vreemdelingenrecht is zeker niet toevallig. In het kader van mijn eigen asielprocedure kreeg ik een advocaat toegewezen. Maar ik was niet tevreden over hem. Ik had de indruk dat hij niet echt zijn best deed voor mij. Daarom ben ik zelf advocaat geworden, om asielzoekers bij te staan. Toen ik als zeventienjarige hier in een nieuwe maatschappij terechtkwam die niet erg open was, voelde ik me heel klein en machteloos. Als advocaat vind ik het een grote uitdaging om tegen elke vorm van discriminatie te reageren. Ik krijg veel positieve reacties op mijn beroepskeuze. Zowel van vreemdelingen als van Belgen. Veel Belgen vinden mij een goed voorbeeld van integratie’, vertelt hij lachend. Naast zijn werk als advocaat blijft er niet veel vrije tijd over. ‘Hobby’s heb ik nu niet meer. Ik ben zes maanden geleden vader geworden. Mijn vrouw helpen is nu mijn tweede job geworden.'
Bijdragen aan een betere samenleving
'Mijn mooiste herinneringen aan het onderwijs hier in België heb ik aan de onthaalklas. De sfeer en het contact met de leraren was heel tof, heel warm. Zij wisten hoe ze met asielzoekers moesten omgaan. Eén of twee weken na mijn aankomst zat ik al in de klas, die ons moest voorbereiden op een normale school. Zes maanden lang werd ik ondergedompeld in een Nederlands taalbad en kregen we ook de basis van andere vakken zoals wiskunde mee. Mijn leraren vonden dat ik potentieel had en adviseerden me om ASO te volgen. Ik had geluk want de meesten werden doorverwezen naar het BSO of TSO. Van de onthaalklas naar het atheneum was een grote overstap. Vooral qua sfeer. Ik was de taal nog niet echt machtig en mijn taalniveau was veel lager dan mijn klasgenoten. Ik voelde me ‘anders’ en dat frustreerde me. Mijn klasgenoten aanvaardden me wel als iemand die anders was, maar echte vreinden werden we niet. Mijn mooiste moment op het atheneum was toen ik mijn diploma mocht ontvangen aan het einde van het zesde middelbaar. Ik zie onderwijs als een hoeksteen van de maatschappij. Door te studeren kunnen we bijdragen aan een betere samenleving.’