Lobbyen voor WK 2018
“Ik heb zelf altijd gevoetbald, maar toch vond ik een carrière als sportjournalist geen optie. De kentering kwam tijdens mijn legerdienst. Ik kwam terecht op de persdienst van de luchtmacht. Daar leerde ik Mark Vanlombeek kennen. Nadien schreef hij me in voor de BRT-examens. Met succes. Ik kon starten op de sportredactie, samen met Carl Huybrechts”, herinnert hij zich. Vanaf dat moment had de journalistieke microbe hem te pakken. Van de BRT-sportredactie ging het richting De Standaard, waar hij zich specialiseerde tot voetbalverslaggever. Ondertussen heeft hij er 7 Wereldbekers en 8 Europese Kampioenschappen op zitten. Tijd voor een nieuwe uitdaging vond hij. Toen hij de kans kreeg aan de slag te gaan als woordvoerder van de stichting die ijvert voor de kandidatuur van België en Nederland voor het WK in 2018, greep hij die met twee handen aan. “Om mee te helpen lobbyen heb ik vrijaf genomen bij De Standaard. Helemaal weg ben ik niet bij de krant, want ik schrijf nog een wekelijkse column. In december 2010 valt de beslissing welk land de Wereldbeker van 2018 mag organiseren. Engeland is torenhoog favoriet, maar de grote favoriet haalt het meestal niet”, weet hij uit ervaring. “We hebben dus grote hoop!”
Grieks cultuurbad
“De schoolreis naar Griekenland in het vierde middelbaar was een openbaring voor mij”, vertelt hij glimlachend. “Op die leeftijd had ik nog niet veel meer gezien van de wereld dan onze jaarlijkse vakantie naar Zwitserland. Mijn ouders waren fervente wandelaars, vandaar hun keuze voor de bergen. Tijdens die schoolreis ging een nieuwe wereld voor mij open. Voor de eerste keer ging ik met vrienden van school weg en in Griekenland volgde een heus cultuurbad. Dat maakte zo’n overweldigende indruk op mij dat ik op de universiteit elk grondplan van elke Griekse tempel uit mijn hoofd kende”, lacht hij. Cultuur speelde ook een grote rol tijdens zijn schooljaren aan het atheneum van Hoboken. “Onze lerares Nederlands moedigde ons aan om zelf culturele avonden te organiseren. Tijdens sketches mochten we zelfs leraren op de korrel nemen. Die open mentaliteit was zijn tijd ver vooruit. We kregen veel vertrouwen en mogelijkheden om ons te ontplooien. Vele afgestudeerden zijn trouwens geen onbekenden. Ik studeerde af met Chris Van den Wyngaert (rechter bij het Internationaal Strafhof, red.). Ook Gène Bervoets, Guy De Pré en Kathy Lindekens zijn oud-leerlingen van het KA Hoboken.”