Een overtuigende lerares
“Ik had geluk. Als oudste van 5 kinderen uit een arbeidersgezin kwam ik terecht in de 5de Voorbereidende van het KA Hoboken. In die tijd volgde je in het 5de en 6de leerjaar al les op de ‘grote’ school. Het was een jonge school die mijn verdere loopbaan richting heeft gegeven. Hoe ze het heeft gedaan weet ik niet, maar mijn lerares uit het 6de leerjaar kon mijn ouders overtuigen mij Latijn te laten studeren. De bevlogen lessen van mijn leraar Latijn en Grieks wakkerden mijn liefde voor klassieke talen aan. De studie Klassieke Filologie aan de Gentse universiteit vloeide daar logisch uit voort. Na meer dan 20 jaar voor de klas te staan als leraar Latijn-Grieks werd ik directeur. Eerst van het KTA Brasschaat, dan van het KA Brasschaat en tenslotte als algemeen directeur van Scholengroep Agora. De oprichting van de scholengroepen was voor mij één van de mooiste momenten uit mijn loopbaan. Het meemaken van die opstartfase als pionier was een intense rit maar ik ben ervan overtuigd dat een grotere lokale autonomie zal leiden tot een groter marktaandeel van het GO!.In al die jaren heb ik veel goede herinneringen aan dit net verzameld. Regelmatig heb ik nog contact met oud-leerlingen en oud-collega’s, een echte verrijking in mijn leven.

“Ik ben nooit mijn afkomst vergeten”
Al 6 jaar stel ik mijn ruime onderwijservaring als raadslid ten dienste van de Raad en het GO!. Op mijn  initiatief woont de voorzitter van de Coördinatieraad van de Algemeen  directeurs de vergaderingen van de Raad (CORA) bij, terwijl ikzelf voor de Raad aanwezig ben bij de CORA-vergaderingen. Zo is de samenwerking tussen het meso- en het centrale niveau onmiskenbaar gegroeid. Daarnaast draag ik nog mijn steentje bij in verschillende commissies en werkgroepen. Mijn grootste drijfveer is het besef dat ik een hele weg heb afgelegd, grotendeels dankzij het GO!. Ik ben nooit mijn afkomst vergeten en ik wil me maatschappelijk inzetten om voor iedereen dezelfde kansen te creëren als ikzelf heb gekregen. Deze uitdaging vormt de leidraad van mijn leven en ik ben ervan overtuigd dat het GO! de beste troeven in handen heeft om deze uitdaging te realiseren. Dat zie ik bij mijn zoon en dochter, die dankzij het GO! optimaal voorbereid waren op de universiteit. Mijn engagement als Raadslid kan je ook zien als een bedanking voor het GO! dat mij heel wat kansen heeft gegeven.  Kansen die ik voor een deel natuurlijk zelf heb afgedwongen. “