“Film is nu meer mijn ding geworden”
Hij is met honderden dingen tegelijk bezig maar één ding maakt hij meteen duidelijk. “Ik ben acteur, dat is mijn hoofdberoep, en daarnaast presenteer ik ook TV-programma’s. De eerste 20 jaar van mijn carrière heb ik bijna uitsluitend theater en film gedaan. Vooral ‘laboratoriumtheater’ met experimentele stukken. Ondertussen heb ik in een 40-tal films gespeeld, ook in het buitenland. Erna kwam de doorbraak op televisie met ‘Windkracht 10’. Ik voel meer en meer dat film en televisie mijn ding zijn geworden, iets wat theaterpuristen niet graag horen. Bij film kan je veel korter op de bal spelen, creatiever zijn en meer improviseren. Spelen zit echt in mijn bloed. Die passie heb ik mee gekregen van mijn moeder. Zij was ook actrice maar toen ze trouwde in 1940 koos ze ervoor om voltijds voor haar gezin te zorgen. Toen ik thuis vertelde dat ik acteur wilde worden zag ik een twinkeling in haar ogen. De appel valt niet ver van de boom, mijn jongste broer zit ook in de theaterwereld als technicus en mijn jongste dochter is ook helemaal op het acteren gesprongen.
“Mijn moeder is voor mij nog steeds de beste kok”
Mijn passie voor koken werd me met de paplepel meegegeven zeg maar. Ik kom uit een heel warm nest met 7 kinderen. Al heel jong hielp ik mee in de keuken. Mijn moeder is voor mij nog steeds de beste kok. Haar bloemkool met worst is onovertrefbaar. Dankzij het werk van mijn vader als inspecteur in de Antwerpse haven kwamen er ook dikwijls exotische producten op tafel, zoals mango’s en avocado’s, heel ongewoon toen in Vlaanderen”, geniet hij nog na. “Aan tafel bij ons was het altijd één groot feest. Met 7 kinderen en neefjes, nichtjes en liefjes die mee aanschoven herinner ik me die maaltijden als grote bacchanalen. Dat is misschien wel overdreven, maar ik mocht als kind bijvoorbeeld wel zo’n donker bier als Piedboeuf drinken. Mijn passie voor koken vertaalde zich in een aantal TV-programma’s en nu is mijn liefde voor gastronomie helemaal geëscaleerd. Met veel plezier schipper ik nu constant tussen presenteren en acteren. Ik heb altijd gezegd dat ik geen chef ben maar wel heel erg geïnteresseerd in alles wat met gastronomie te maken heeft. Het feit dat ik nu in contact kom met de top van de gastronomische wereld is voor mij puur genieten.
Een ingrijpende gebeurtenis
In het eerste middelbaar vloog ik bijna van school nadat ik een stinkbommetje had gegooid op het kerstfeestje op school. De leraar Nederlands, nogal een rare kerel en een echte bon vivant, heeft me er toen bij geklist. Dankzij bemiddeling van mijn vader mocht ik blijven. Met diezelfde leraar ging ik later op skireis. Toen hij zijn enkel verstuikte heb ik hem elke dag verzorgd en gemasseerd. Dat had ik afgekeken van mijn vader, die toen ‘soigneur’ was bij Beerschot. Hierdoor kreeg ik een heel goede band met een leraar, die me ervoor absoluut van school wilde. Bij ons in de familie hebben nogal wat neefjes en nichtjes in het GO! gezeten en die zijn toch allemaal goed ‘terecht gekomen’. Allez, ik bedoel dat ze daar een goeie basis hebben gekregen voor hun latere succes in het leven”, besluit hij bijna verontschuldigend.
Foto: Marc Lagrange