Vurige pleitbezorger
“Nu ben ik gepensioneerd als onderwijzer maar bijna mijn hele beroepsleven was ik actief binnen de vakbond ACOD. Dertig jaar lang heb ik op verschillende niveaus het GO! verdedigd in al zijn facetten en noden. Ik heb vooral altijd mijn uiterste best gedaan om de werksituatie van de werknemers maximaal te verbeteren. Sinds mijn pensioen oefen ik mijn vroeger beroep nu als hobby uit in de Raad, maar mijn engagement is nog even groot als vroeger. Ik merk dat het GO! nog altijd te weinig middelen krijgt van de Vlaamse overheid zodat we aangewezen zijn op onze eigen kracht, deskundigheid en overtuiging. De waarden die het GO! uitdraagt zijn zeer belangrijk in onze huidige complexe en kleurrijke wereld: actief pluralisme, loyauteit, solidariteit, verdraagzaamheid, respect en kritische persoonlijkheidsontwikkeling als bouwstenen voor de burgers van de toekomst. En daarvoor wil ik mij vol enthousiasme blijven inzetten. Ontspannen doe ik wel met een goed glas wijn en lekker eten, na een bezoekje aan de fitness."

Trotse ouders
"Het was zeker niet vanzelfsprekend voor mijn ouders om me naar het rijksonderwijs te sturen. Voor mij betekende dat vier keer per dag het traject van thuis naar school en terug afleggen, telkens weer toch zo’n zes à zeven km. Maar zij waren zo te spreken over het niveau dat ik er in navolging van mijn broer ook school heb gelopen. Ook mijn echtgenote en mijn kinderen hebben hun hele schoolloopbaan in het gemeenschapsonderwijs afgelegd. Persoonlijke hoogtepunten voor mij zijn de ontmoetingen met trotse ouders op proclamaties. De fierheid in hun ogen over de prestaties van hun kinderen sprak boekdelen. Bij mijn eigen kinderen merkte ik zelf pas wat voor een belangrijke rol het GO! speelt in de opvoeding tot kritische volwassenen.”