Cultuur en onderwijs, een hele boterham
‘Mijn verantwoordelijkheid brengt heel veel taken met zich mee. Belangrijke dossiers in het cultuurbeleid zijn de verzorging van het PMMK, het Provinciaal Museum voor Moderne Kunst in Oostende en de organisatie van Beaufort, de triënnale voor hedendaagse kunst aan zee. Sinds vier jaar zijn we ook bezig het B-partproject, dat aan jonge kunstenaars de mogelijkheid biedt om werken niet alleen tentoon te stellen maar ook mogelijkheden biedt om het te creëren. Verder staan we ook in voor het erfgoedbeleid zoals de organisatie van de jaarlijkse erfgoeddag en open monumentendag, maar ook de coördinatie van grotere projecten zoals ‘Oorlog en Vrede in de Westhoek’. Daarvoor zijn we nu al bezig met het voorbereiden van evenementen die in de grote herdenkingsperiode tussen 2014 en 2018 zullen plaatsvinden ter nagedachtenis van de Eerste Wereldoorlog. Ook het ondersteunen van de bibliotheken in de provincie zit in mijn portefeuille. Zo zijn we vooral bezig met het zo gebruiksvriendelijk maken van een provinciale database die alle boeken van alle West-Vlaamse bibs stockeert.’
‘Op gebied van onderwijs investeren we vooral in onze eigen scholen die de streekgebonden opleiding aanbieden zoals de land-en tuinbouw- en de textielscholen. Verder ondersteunen we onder andere ook onze eigen CVO’s en het Huis van het Nederlands dat migranten screent en doorverwijst naar het juiste niveau om onze taal te studeren.’
Een bolleboos om trots op te zijn
'Na mijn middelbaar onderwijs in het KA Ieper heb ik niet meer verder gestudeerd, ik ben meteen gaan werken. Toch ben ik dankzij de algemene kennis die ik in het GO! heb opgedaan, erin geslaagd om me op te werken tot waar ik nu sta. Dat is niet evident, al mijn collega’s zijn immers universitairen. Maar goed, ik was nu eenmaal een bolleboos vroeger in de klas. Ik hield me met alles bezig, behalve met school. Ik heb mijn zesde jaar zelfs gedubbeld omdat ik het zo bont had gemaakt. Mijn honderd dagen heb ik dus twee keer mogen vieren. Ik denk dan ook dat niemand van mijn leerkrachten in Ieper ooit had verwacht dat ik het nog zover zou schoppen. Als ze mij nu tegenkomen, zijn ze erg geïnteresseerd en heel trots op wat ik nu doe. Ik merk wel dat ze volgen wat hun oud-leerlingen zoal doen. Ook ik ben fier geworden op de school waar ik zo’n leuke tijd heb beleefd. Ik hou ook nog regelmatig contact met enkele leerlingen en ook op de opendeurdagen spring ik nog steeds binnen. Ik heb er dan ook geen moment aan getwijfeld om mijn dochter naar het atheneum te sturen.’