Terugblikken
‘Veertig jaar geleden was onderwijs totaal anders: de leraren van toen waren vooral actief met het doceren van leerstof, het overdragen van kennis. De aandacht voor andere vaardigheden zoals mondigheid, creativiteit, verantwoordelijkheid en engagement was veel minder groot. Toch zijn de herinneringen aan mijn tijd als leerling wel aangenaam. Zo had ik samen met enkele medeleerlingen eens het genoegen mijn school te kunnen vertegenwoordigen in een scholenquiz op tv, ‘Wie weet wint’ genaamd. De opname was een geweldige ervaring: repetitie, geschminkt worden, de plankenkoorts vóór aanvang, de supporters in de zaal enzovoort. We eindigden tweede. Toch, de euforie en de ambiance later op de avond in een café onderweg naar huis, was onvergetelijk.’
‘Ik was ook een van de redacteurs van ons schoolblad dat we ‘De Splinternieuwe Gids’ hadden gedoopt, een allusie op de Gids en de Nieuwe Gids, belangrijke tijdschriften in de Nederlandse literatuur. Ook onze chrysostomusviering, een persiflage op de toen immens populaire tv-serie ‘Wij heren van Zichem’ was een hoogtepunt in mijn schooltijd. Het waren leuke en zorgeloze tijden!'

Waarom zou u iemand anders aanraden naar het GO! te gaan? 
‘Ik ken het antwoord niet op de vraag: ‘Wat voor mens zou ik in het andere net geworden zijn?’. Toch, als ik terugdenk aan mijn tijd als leerling, heb ik het gevoel dat ons denken vrijer was dan dat van leeftijdsgenoten uit het andere net en dat we beter voorbereid waren op de samenleving. Diversiteit kregen we immers als iets vanzelfsprekends mee. Ook was ons onderwijs gemengd, zij het pas vanaf de leeftijd van 16 jaar. Ook op dat vlak hadden we wat voorsprong toen we naar de universiteit gingen. Nu is ‘coëducatie’, zoals dat toen genoemd werd alsof het een besmettelijke ziekte was, de vanzelfsprekendheid zelf. Een van de belangrijke troeven in het GO! is de mix en de variëteit aan mensen, sociale klassen, overtuigingen, ideologieën. Zo’n leer- en leefomgeving is bijzonder verrijkend tijdens je ontwikkeling tot jongvolwassene.’