Gevoel van vrijheid
“We konden voetballen op een echt voetbalveld en er was ook een enorm groot grasveld om te spelen. Ik heb me er echt heel goed geamuseerd en genoten van het gevoel van vrijheid. De school was ook heel gezellig ingericht, je voelde je er helemaal op je gemak”, herinnert hij zich. Lachend gaat hij verder: “Juffrouw Sabine in het eerste en tweede leerjaar was een ‘vree wijze’. Heel lief en moederlijk. Niet dat ik een extra moederfiguur nodig had, hoor!” Eén van zijn beste vrienden leerde hij daar kennen. “Ilja was nieuw op school en samen met mijn vriendinnetje Bianca namen we hem mee om te spelen in de bosjes. Dat mocht niet en uiteraard werden we betrapt. We zijn vrienden sinds die gezamenlijke straf op de speelplaats. Hij is eigenlijk de enige klasgenoot van toen die ik nog regelmatig zie.”

Met een visie
Na een jaar Communicatiewetenschappen aan de Gentse universiteit slaat Ischa vanaf oktober een nieuwe richting in. “Die focus op theoretische kennis lag me minder, maar bepaalde vakken interesseerden me wel. Ik heb goed nagedacht wat me nog boeit en zo kwam ik uit bij de opleiding cameraman aan het Narafi. Een heel technisch gerichte opleiding, en dat ligt me veel meer. In de eerste plaats wil ik meewerken als cameraman aan audiovisuele producties. En wie weet? Misschien kan ik met genoeg ervaring op zak ook aan de slag als regisseur. Maar dat is nog verre toekomstmuziek. Eerst wil ik me focussen op mijn studies.”