Zwemmen is een beetje bijna heilig zijn
Jan De Maeyer vindt naast zijn werk nog tijd voor wel heel uiteenlopende hobby’s. ‘Sinds ’84 schilder ik. Dat zit bij ons in de familie, mijn vader schilderde ook en veel familieleden waren zelf bezig met kunst. Verder maak ik ook lasconstructies met schroot. Als ik hiermee bezig ben kan ik mij volledig afsluiten van de wereld rondom mij. Bij het sporten lukt me dat niet, dan ben ik toch nog met iets bezig of schieten gedachten door mijn hoofd. Bezig zijn met kunst is voor mij een vorm van catharsis. Mijn grote liefde is de zwemsport. Zoals Paul Snoeck het omschreef: ‘Zwemmen is een beetje bijna heilig zijn’. Mijn interesse voor kunstzwemmen spruit voort uit mijn interesse in biomechanica. Kunstzwemmen is een sport die heel geschikt is om bewegingsanalyse op uit te voeren. Er was slechts één probleem, er bestonden geen clubs in België dus moest ik er zelf één oprichten. In die sporttak heb ik echt pionierswerk verricht hier in België. Mijn tocht is niet eenvoudig geweest, maar enorm leerrijk. Ithaka is niet voor niets mijn leitmotiv. Door op latere leeftijd een doctoraat in de wijsbegeerte te schrijven wilde ik een jarenlang gekoesterde droom in vervulling zien gaan met een onderwerp dat me al heel lang bezighoudt: evalueren. In het onderwijs, in de sport, in de kunst… Dat doctoraat is één van de twaalf werken die ik nog wil realiseren. Van de andere elf die ik op mijn vijftigste toevertrouwde aan mijn moleskinboekje wil ik er nog twee verklappen: de wens om minstens eenmaal op elk continent van deze wereld te zijn geweest en de wens om deel te nemen aan een kwart triathlon.’ 

Alles stroomt
‘Ik heb nagenoeg alle functies die men maar kan uitoefenen in het onderwijs ingevuld: leraar, stafmedewerker ARGO, directeur, coördinerend directeur en nu algemeen directeur. Ik heb het onderwijs dus van alle kanten kunnen bekijken. Ik heb het begin van het Gemeenschapsonderwijs mogen meemaken en dat was een voorrecht en genoegen. Natuurlijk liep niet alles over rozen, er waren wat groeipijnen en ook vandaag is er wel nog werk aan de winkel. De huidige drieledige structuur op macro-, meso- en microniveau lijkt me de goede structuur en het zal heel boeiend worden om mee te werken aan de verdere verfijning van het GO!. Onze scholengroep heet Panta Rhei, ‘alles stroomt’, een uitspraak van de Griekse filosoof Herakleitos. De rivier van het onderwijs heeft in de loop der tijden verschillende denkbeelden, systemen, methodieken  en didactieken gezien. De vragen zijn dezelfde gebleven maar de antwoorden veranderen. En er zijn goede redenen om die antwoorden te blijven veranderen. Wij veranderen en de wereld rondom ons: door globalisering, digitalisering, specialisering… Dit onderwijsnet speelt constant, ad rem en met eerbied voor ieder individu hierop in. En dat maakt ons onderwijs zo waardevol.’