De agenda in elkaar puzzelen
‘Eigenlijk combineer ik drie deeltijdse banen: die van leraar hobo en samenspel aan twee muziekacademies (in Hamme en Oud-Heverlee), die van eerste hoboïst van het Symfonieorkest Vlaanderen en ik ben ook hoboïst bij het kamermuziekensemble I Solisti del Vento. Daarnaast werk ik af en toe ook als freelancer bij andere orkesten of ensembles. Elke werkdag ziet er daardoor anders uit. Ik heb mijn vaste lesmomenten in de muziekschool, de repetitiedagen met het orkest in Brugge en natuurlijk de concerten, verspreid over Vlaanderen maar ook over Nederland of verder. Gemiddeld neem ik deel aan zo'n tweetal concerten in de week. Soms vallen al die activiteiten samen op één dag, maar er zijn ook heel wat dagen waarop ik rustig wakker kan worden en overdag thuis op mijn eigen ritme mijn partijen inoefen of andere leuke dingen doen. Het is niet altijd even makkelijk om mijn agenda in elkaar te puzzelen, maar door de afwisseling blijft mijn werk altijd boeiend.’
Diversiteit op school zoeken in de job
‘Als oud-leerling van de Rijksbasisschool van Hoeilaart, van het Koninklijk Atheneum Etterbeek én van de Gemeenschapsacademie voor Muziek, Woord en Dans van Overijse, heb ik een heel groot deel van mijn vorming in het GO! gekregen. Ik pendelde vanaf het middelbaar elke dag van Overijse naar de grote stad om daar school te lopen. Het verbreedde mijn wereld. Ik kwam terecht tussen Franstaligen en Nederlandstaligen, jongeren met alle mogelijke huidskleuren en levensbeschouwende opvattingen of religies. Net in die diversiteit voelde ik me meteen thuis, omdat ik er helemaal mezelf kon zijn.’
‘Ik ontplooide me er ook naast de lesuren. Zo engageerde ik me in de leerlingenraad en deed ik graag mee aan de vele culturele activiteiten zoals de uitstappen naar het Théâtre National. Ik herinner me ook de leerrijke reizen naar Denemarken en Griekenland en de tocht met de zeilboot door Zeeland. Als lid van het Scholierenparlement ging ik naar het Vlaams Parlement en in de volkse Marollen bezochten we een opvanghuis voor daklozen.’
‘Het is vooral die open geest die ik zo waardevol vind aan het GO! en die ik nu ook probeer te hebben als musicus. Ik wil niet opgesloten blijven in dat saaie zwart-witte maatpak dat de wereld van de klassieke muziek soms wel eens durft te zijn, ik wil juist mijn blik verruimen.’