Aansluiting bij maatschappij
Marc Smets stond zelf slechts een viertal maanden voor de klas, maar toch staat zijn loopbaan volledig in het teken van het uitbouwen van een kwaliteitsvol onderwijsnet. Met plezier kijkt hij terug op zijn afgelegde professionele pad. “Ik heb al heel wat goede herinneringen aan mijn administratieve loopbaan. Persoonlijke uitschieters zijn het actief meemaken van de opstartfase in ’89 als stafmedewerker van de voorzitter. We hielpen mee met de uitbouw van iets totaal nieuws, een opwindende periode. Verder heb ik heel goede herinneringen aan de periode als hoofd van de centrale aanstellingsdienst. Met een klein team van negen man slaagden we er in de scholen op hun wenken te bedienen als ze op zoek waren naar een vervanger of nieuwe kracht. Het gelukkig maken van mensen werkte heel motiverend en stimuleerde ons de lat steeds hoger te leggen. Sinds 2004 ben ik verantwoordelijk voor het stroomlijnen van de werking van de nieuw samengestelde afdeling Onderwijsorganisatie en –personeel. We bieden de scholen en scholengroepen ondersteuning en verdedigen hun belangen bij de overheid en de vakbonden.”
Voorlopers
Marc Smets maakte in het KA Landen kennis met de waarden van het rijksonderwijs, waarden die nu nog aanwezig zijn in het pedagogisch project van het GO!. “In tegenstelling tot het pedagogisch project van het katholiek onderwijs sluit ons project aan op de waarden van onze huidige pluralistische en multiculturele maatschappij. Het pedagogisch project van het katholiek onderwijs is nog steeds gebaseerd op en doordrongen van het katholieke geloof, waar universele waarden zoals de gelijkheid van man en vrouw nog altijd ver te zoeken zijn. Ik vind dat ons pedagogisch project de beste voorbereiding biedt op een harmonieus functioneren in onze maatschappij en onze leerlingen het beste voorbereidt op het functioneren en het opnemen van verantwoordelijkheden in onze samenleving. En dat engagement ondervond ik zelf op de schoolbanken. Enkele van mijn leraren in het KA Landen waren 35 jaar geleden ongetwijfeld voorlopers in het nastreven van wat nu zo mooi als de ‘vakoverschrijdende eindtermen’ wordt omschreven. Soms subtiel, maar zeker doordacht, stimuleerden ze onze persoonlijkheidsvorming, wezen ze ons op sociale (on)rechtvaardigheid en zetten ze ons aan om ons maatschappelijk te engageren.”