Coach in de klas
“Zedenleer is een levenshouding die uitgaat van de mens en niet van een goddelijk wezen. De Humanistische Jongeren vatten het kernachtig samen in hun motto ‘Geen God, Geen Meester!’. Zedenleer vertrekt vanuit vrij onderzoek, waarbij vrijzinnigen alles onbevangen en objectief in vraag stellen. Samen met mijn leerlingen – ik geef les aan de derde graag ASO/BSO en TSO – denk ik actief na over actuele thema’s en behandelen we in groep allerlei levensbeschouwelijke vraagstukken. Dat klinkt nogal zwaar op de hand maar dit proces gaat vanzelf als je openstaat voor anderen en jezelf. Op die manier doen we ook vanzelf aan waardeontwikkeling en waardecommunicatie. Ongetwijfeld waardevol, zonder dat je er moet voor kunnen rekenen of spellen (lacht).” Maxime kan die levenshouding niet opdringen aan zijn leerlingen uiteraard. “Ik neem de rol van coach op mij bij deze evolutie. Tijdens onze ‘ontmoetingen’ komen alle jongeren aan het woord, in een omgeving waar iedereen zich thuis voelt en respect heeft voor elkaar, en waar iedereen voor zijn of haar eigen mening durft uit te komen.” Maxime werkt vol overtuiging aan dit pluralistisch getinte pedagogische project: “Zo draag je toch een klein beetje bij tot een mooiere wereld.”
Eten met de leerlingen
De eerste dag dat Maxime voor de klas stond, herinnert hij zich nog als de dag van gisteren. “Op het atheneum van Avelgem kreeg ik te maken met een bruisende groep jongeren. Ik had er meteen zin in. Tijdens de middagpauze ging ik zelfs spontaan tussen de leerlingen zitten om samen te eten en te praten. Tot grote verbazing van mijn collega’s (lacht). De leerlingen accepteerden mij meteen. Zo kan het dus ook, dacht ik. Ik voelde me goed tussen die sprankelende jongen mensen. Alsof het een roeping was. Ik werd geroepen door jonge mensen met de meest uiteenlopende achtergronden. Dat vind ik zo mooi aan het GO! Iedereen verdient evenveel kansen. Zulke scholen zijn zeldzaam als je kijkt naar de rest van de wereld. Wat is er mooier dan jonge mensen te stimuleren tot nadenken, te prikkelen om samen mooie dingen te zien en het hart te laten spreken? Als leraar zedenleer vind ik het belangrijk om mee te waken over levensbeschouwelijke diversiteit en deze een plaats te geven in onze geglobaliseerde samenleving. Daarom sta ik op de barricades voor een verdraagzame houding in de samenleving en zeker ook binnen het onderwijs.”