Een hele reeks afwijzingen
Van opleiding ben ik houtbewerker, schrijnwerker. Zoals vele allochtone jongeren heb ik beroepsonderwijs gevolgd. Toen ik afgestudeerd was, ben ik beginnen te solliciteren. Elke keer wanneer ik telefonisch op een vacature reageerde, was alles best oké. Ik mocht mij meestal meteen komen aanbieden. Maar als ik daar eenmaal stond, was ik niet meer welkom. Ik herinner mij dat ze in een houtbedrijf in Wommelgem dringend iemand met mijn diploma nodig hadden. Ik belde en mocht meteen komen. Maar toen ik daar aankwam, zag ik aan de reactie van de mensen dat het niets zou worden. Pas op, ik verwijt niemand iets. Ik ben een heel open persoon en als je die situatie een- of tweemaal meemaakt, kun je daar nog mee leven. Maar na tien keer weet je dat je iets anders zult moeten bedenken.
Ik wist dus al gauw dat schrijnwerkerij, datgene waarvoor ik gestudeerd had, niets zou worden…
Leraar islamitische godsdienst en leraar houtbewerking
Toen ik hardop over het onderwijs begon na te denken, kreeg ik overal te horen dat dit voor mij te hoog gegrepen was. Ik kwam immers ‘maar’ uit het BSO. Toch leek leraar houtbewerking me een fijn beroep. Ik liet me niet zomaar ontmoedigen en ben de D-cursus gaan volgen.
In het jaar 1996 (geloof ik) was er een probleem met de leraars islamitische godsdienst. Zij moesten een pedagogisch diploma hebben dat hier erkend werd. Er kwam algauw een tekort aan islamleerkrachten. Doordat ik een vierjarige vooropleiding islamitische godsdienst aan het volgen was, ontstond het idee deel te nemen aan een examen dat me een attest van de Moslimexecutieve zou opleveren, waarmee ik islamlesgever kon worden. Ik was gelukkig geslaagd.
Tijdens de tweede helft van het schooljaar 1997-1998 kwamen er 18 lesuren islamitische godsdienst vrij op de school waar ik oud-leerling was, het KTA in Niel (nu Campus Den Biezerd, nvdr). Hoewel normaliter de executieve zelf onderwijsjobs zoekt en aan haar leraars aanbiedt, ben ik toch eens in Niel gaan polsen. Ik deed dus iets wat eigenlijk niet mocht, maar kon uiteindelijk wel als leraar aan de slag!
Terwijl ik al lesgaf, heb ik mijn D-cursus (nu GPB-opleiding, nvdr) voleindigd. Zo kan ik ook invallen als een collega houtbewerking ziek is.
Lesgeven is echt mijn ding
Lesgeven is ongelooflijk meegevallen. Het is echt mijn ding. Ik stam uit een leraarsfamilie; het zit me wellicht in de genen. Ik geef zo vreselijk graag les dat ik ook na mijn uren op vrijwillige basis privélessen geef. Men vraagt mij ook geregeld om te komen spreken op bijeenkomsten van buurtorganisaties, zoals in Borgerhout. Ik doe dat heel graag. En op die manier wil ik doelbewust bijdragen tot een verdraagzame maatschappij. Ik hou ook veel lezingen over islamitische godsdienst, vooral gericht op jongeren.
Onze jeugd heeft het niet gemakkelijk. Als je Marokkaanse roots hebt, dan ben je in België hoe dan ook een Marokkaan. Maar wanneer je naar Marokko gaat, ben je daar een Belg. Ikzelf ben Marokkaan, maar eigenlijk voel ik me best ook wel een Belg...
Stempelen en zwartwerken
Ik vind het belangrijk dat mijn leerlingen zich kunnen weren, dat ze kritisch zijn en niet zomaar alles slikken wat op hen afkomt. We leven in een moeilijke maatschappij, maar ik wil graag dat al mijn leerlingen meewerken om samen aan een goede maatschappij te bouwen, ongeacht kleur, ras, overtuiging… Ik hou graag mijn leerlingen een gouden regel voor uit de Soenna (de leefwijze van de profeet Mohammed, nvdr): geef hetgeen u toevertrouwd is terug aan de eigenaar, en besteel niet degene die u bestolen heeft. Je mag bijvoorbeeld niet iemands eerlijkheid schenden. Dat geldt ook voor wat de maatschappij ons geeft. In België zijn de sociale voorzieningen een echt voordeel. Daar mag je niet van profiteren. Gaan stempelen, en dan volop in het zwart bijverdienen, dat kan absoluut niet!
Liefde geven…
Wat ik fijn zou vinden, is dat bepaalde allochtone jongeren eens zouden beseffen dat ze - als ze hun best doen - het verder kunnen schoppen dan ze denken. Ik zou zeggen: haak niet af, zet door! Ik ben daar zelf een voorbeeld van; ik heb doorgezet en nu kan ik doen wat ik het liefste doe.
Als je mij vraagt welke goede raad ik beginnende leraars wil geven, dan ga je ervan uit dat iemand al leraar is, natuurlijk. En dan zit hij misschien al goed. Dan zou ik zeggen: ga ervoor! Geef doelbewust les! Beschouw het lesgeven niet zomaar als een bezigheid om geld te verdienen. Leerlingen doorzien je intenties meteen, ze hebben je sneller door dan je denkt.
Ik hou van mijn leerlingen. Dat zal wel tot uiting komen in mijn lesgeven. Ik doe met mijn leerlingen wat ik ook met mijn eigen kinderen doe: héél af en toe straffen, maar vooral veel liefde geven...