Tranen in de ogen
“De natuur blijft me fascineren. Net als iemand die fantastische dingen ziet in kunst of een wijn kan analyseren, zo hoor, zie en ruik ik dingen in de natuur die iemand anders niet zal opmerken. Ik krijg bijna tranen in mijn ogen als ik door de lens van mijn camera plots een vlinder in het vizier krijg, in al zijn perfecte details. Zo kan ik uren en soms dagen genieten, ergens op een plekje in het bos.” Logisch dus dat de natuur zijn professionele loopbaan bepaalt. “Alles wat ik doe, heeft met de natuur te maken. Ik geef deeltijds les ecologie en faunabeheer aan boswachters in spe, verder ben ik natuurfotograaf. In mijn fotobureau zijn vijf natuurfotografen aan de slag. Als ecologisch adviseur doe ik nog losse opdrachten voor adviesbureaus. Een tijdje terug maakte ik ook natuurintermezzo’s voor de rubriek ‘Buitenbeeld’ in het tv-programma Man Bijt Hond.” Zijn passie voor de natuur vertroebelde als tiener wel zijn relatie met de school. “Mijn relatie met het onderwijs was niet echt super te noemen. Dat ligt deels aan mijn bijzonder verstrooide karakter. Verder ben ik ook een dromer. In de les wiskunde zat ik dikwijls met mijn hoofd te verdwalen in oerbossen. Als er dan onverwacht een toets werd afgenomen, kreeg ik een 0 natuurlijk! Gewoon omdat ik niet wist in welk vak ik zat. Agenda’s en boeken werden vergeten, dagen van de week door elkaar gegooid, opstellen raakten nooit op tijd af.” De leerkrachten hadden hun handen vol aan hem. “De meeste leerkrachten meenden het wellicht wel goed met mij, maar enkele hebben me toch hard aangepakt. Nu ik zelf docent ben kan ik dat makkelijker plaatsen, maar het heeft me zeker geleerd hoe het niet moet.”
Degelijke opleiding
“Als ik zelf kinderen zou hebben, zou ik ze wellicht wel naar het GO! sturen, zeker als dat lokaal de beste school zou zijn. Ik moet toegeven dat ik aan het atheneum van Diest een heel degelijke opleiding heb gekregen, zeker als ik vergelijk met mijn vrouw of mijn studiegenoten aan de universiteit, die uit het vrij onderwijs kwamen. Ik pluk nog altijd de vruchten van mijn opleiding aan het atheneum. Maar ik vind het zeker niet slecht dat er ook andere onderwijsnetten dan het GO! bestaan. Niemand heeft immers de waarheid in pacht op vlak van pedagogiek en didactiek.”