Vrienden voor het leven
‘Ik heb in het GO! een erg plezante tijd beleefd. Van de leerkrachten die ik vroeger als mijn grootste vijand beschouwde, besef ik nu dat die mensen eigenlijk nog wel meevielen. Grappig dat dat altijd achteraf pas gebeurt. Ik had ook het gevoel dat wij op een heel moderne school zaten. Ik herinner me nog de eerste informaticalessen die we kregen in de jaren ‘80. Die waren helemaal niet zo primitief. In onze klas was er zelfs per twee leerlingen al een computer.’
Ik heb nog ook veel vrienden uit die tijd overgehouden, er is ’n groepje van vijf die ik nog steeds zie. Het waren toen –en nu nog steeds- hechte vriendschappen. Ik herinner me nog dat het zelfs omwille van een vriend was dat ik vroeger van de Latijnse naar de economie ging. Helaas was ik daar niet zo sterk in. Terwijl hij het tot belastingsinspecteur heeft geschopt, ben ‘gewoon’ zanger geworden. Gelukkig kon ik als muzikant ook al op school mijn gading vinden. Ik was immers op mijn vijftiende al flink bezig met muziek en toen de leerlingen van het laatste jaar hun 100 dagen aan het voorbereiden waren, vroegen ze mij samen met een groepje zesdejaars op te treden voor de hele school. Dat kon wel tellen qua aanzien. Die initiatiefnemer van dat optreden toen is trouwens de huidige keyboardspeler van Gorki. Ik zie hem nu nog dikwijls en dan halen we wel eens herinneringen op.’
Fame
'Op mijn zeventiende ben ik van het KA Dendermonde naar het KH Antwerpen gegaan. De muzische opleiding was er één waarvan ik droomde. Toch had ik er uiteindelijk niet zoveel meer aan omdat we toen al volop bezig waren met The Radios. Ik had een erg drukke agenda en was daardoor veel onwettig afwezig. Gelukkig hadden de leerkrachten er wel begrip voor. Uit die school zijn trouwens ook veel mensen me bijgebleven. Sven De Ridder, Sam Gooris en anderen. Ik herinner me vooral ook dat ik de enige jongen in de klas was met 24 meisjes, Dat is wel tof, maar aan de andere kant kon ik een goed gesprek met een jongen ook wel eens appreciëren. Waarom er zoveel meisjes waren? Wellicht omdat de muzische opleiding ook jazzballet inhield. Ja, ook ik moest een maillot aantrekken. Het leven op de school was wel te vergelijken met die in de serie Fame.’
‘Intussen ben ik een goed gesettelde zanger, en heb ik al heel wat gedaan, The Radios bijvoorbeeld of mijn experimentele optredens in de (v)liegende doos. Onlangs bracht ik mijn cd ‘Allemaal Anders’ uit en sinds een half jaar ben ik ook ambassadeur van SOS kinderdorp. Héél recent ben ik ook jurylid geworden in het VT4-programma ‘Can you duet’ waarbij we op zoek gaan naar een Vlaams hitduo. Neen, ik zit dus niet stil en ik ben ook niet van plan om dat binnenkort te doen. Ik droom er immers nog van om ook nog filmmuziek te maken en een goede musical te schrijven. We zullen zien wat de toekomst ons brengt!’