Ambitie zat
‘Fictieprojecten ontwikkelen in België is niet eenvoudig, maar uiteindelijk heb ik in de eerste plaats mijn hart verloren aan film en ben ik eerder toevallig in de reclamefilm gerold. Ik heb namelijk een tomeloze ambitie die voor mij soms ook moeilijk te vatten is. Ik wilde in de reclamewereld bewijzen dat het ook mogelijk is om op een verfrissende, originele manier films te maken. Ik ben steeds op zoek naar nieuwe uitdagingen. Als één opdracht volbracht is, ben ik al volop bezig met de volgende. Bovendien heb ik een gezonde vorm van nieuwsgierigheid. Niet alleen in de sector van film en reclame, maar ondertussen ook in de mode. Zo ben ik één van de oprichters van het merk Marcel. Daarnaast ben ik ook bestuurslid van de Brusselse media TV Brussel en FM Brussel en ben ik ook actief achter de schermen van de Brusselse politiek.’
Veel nevenactiviteiten
‘Weinig mensen weten dat ik vanaf de eerste kleuterklas tot en met de retorika in Etterbeek heb gezeten. Mijn hele jeugd is dus verbonden met die school en Etterbeek neemt daardoor een belangrijke plaats in in mijn leven. Vele mensen die er gezeten hebben zullen het met mij eens zijn: Etterbeek is een buitengewone school. Voor mij was school gaan was meer dan enkel het verplichte lessenpakket volgen. Daarnaast was ik zeer actief in de leerlingenvereniging waarmee allerlei activiteiten op het getouw werden gezet. Ik denk aan de memorabele schoolfuiven, maar ook aan de organisatie van een dag voor verdraagzaamheid. Etterbeek kreeg er het label van School zonder Racisme door. Voorts was ik ook één van de acteurs van het toneelstuk Yvonne van Gombrowicz in een regie van Magda Van der Aa. Ik denk dat er weinig schooltoneelstukken op dergelijke professionele manier werden aangepakt. Van affiche en theaterzaal tot decor en kostuums en natuurlijk met een magistrale vertolking!’
Streng maar rechtvaardig
‘Ik wil van deze gelegenheid gebruik maken om mijn respect te betuigen voor onze toenmalige prefect, Jan Gelissen, die vorig jaar jammer genoeg is overleden. Het promotiejaar '92 is één van de weinige jaren die het geluk heeft gehad om de volledige zes jaren van het atheneum onder zijn leiding te mogen meemaken. Een directeur - streng maar rechtvaardig - met dergelijk hart voor de school komt men zelden tegen.’
‘Ik denk dat al mijn opgehaalde herinneringen wel weerspiegelen waarom het GO! aan vele jongeren kansen biedt. Je kan je je er als leerling ontplooien en er worden mogelijkheden geboden om naast het verplichte lessenpakket je persoonlijkheid te laten groeien. Dat is voor mij van groot belang geweest. De organisatie en deelname aan allerlei nevenactiviteiten heeft de basis gelegd voor het verdere verloop van mijn carrière.’