“Als buitenlandcoördinator ben ik verantwoordelijk voor het organiseren van alle reportages in buitenlandse regio’s, en daar komt heel wat bij kijken. Van het binnenhalen van de bestemmingen, over het opvolgen van de organisatie tot zorgen dat alles perfect verloopt eenmaal ter plaatse. Ik ben ook het interne en externe aanspreekpunt in geval van problemen ter plaatse. Een van de pluspunten van deze job – er zijn er veel! – vind ik het sociale contact. Je komt voortdurend in contact met nieuwe mensen. Als je bedenkt dat we gemiddeld zo’n 40 à 45 buitenlandreportages per jaar draaien, dan gaat dit over heel wat mensen”, vertelt Sandra. “Naast het sociale contact hou ik ook van het (strategisch) onderhandelen. Je moet openstaan voor andere culturen, snel kunnen handelen, de nodige flexibiliteit tonen. Ondertussen werk ik ook al jaren met dezelfde collega’s samen en zijn we vrienden geworden.” Naast cultuur en toerisme komt ook de lokale geschiedenis aan bod in de reportages van Vlaanderen Vakantieland. “Ik heb geschiedenis gestudeerd, dus dit is helemaal mijn ding natuurlijk! Ik vind het heel interessant om in de voorbereiding meer te weten te komen over een bepaalde bestemming. Ik leer nog elke dag bij!”
Geschiedenis in beelden
Het is al even geleden, maar Sandra heeft nog levendige herinneringen aan haar jaren als leerkracht. “Wat ik me nog heel goed herinner is de ‘Dag tegen racisme’ waarbij we mensen uitnodigden op school om de leerlingen een andere kijk te geven op onze maatschappij. De leerlingen reageerden daar heel positief op. De opdrachten die ik gaf aan mijn leerlingen in de kunsthumaniora waren ook anders dan in het ‘gewone’ secundair. Ik vroeg hen bijvoorbeeld om met tableau vivants bepaalde scènes uit de geschiedenis uit te beelden en toe te lichten vooraan de klas. Leuk maar moeilijk!”
“Na mijn jaren als leerkracht heb ik opnieuw een band met het GO!. Mijn zoontje gaat nu naar een GO! school bij ons in de buurt. Bij de keuze voor een school keken we niet zozeer naar de onderwijsverstrekker, maar telde vooral de afweging of het een goede school zou zijn voor onze zoon. Nadat we vier à vijf scholen bezocht hadden, kozen we voor het GO!. Onder andere omdat de waarden en normen van het GO! aansluiten bij de onze. Een goede keuze, want hij gaat heel graag naar school en zit ondertussen in de tweede kleuterklas. De betrokkenheid van de leerkrachten bij de kinderen is heel groot. Ze zijn heel open en toegankelijk – ook ten opzichte van de ouders – en de begeleiders zoals de zorgcoördinator leveren echt puik werk. Kinderen krijgen hier alle kansen en je merkt dat de school er alles aan doet om de kinderen zo goed mogelijk te begeleiden. Elk kind is welkom, ook uit andere culturen, zelfs al is dit zeker niet altijd evident.”