Een sabel is geen floret
“Ik scherm ondertussen al 8 jaar”, vertelt Servaas. “Met een sabel zoals Zorro, of met een floret of degen, zoals de Drie Musketiers. Maar dan wel volgens de regels”, legt hij het verschil uit. “De eerste zes jaar trainde ik enkel na school in de Gentse Koninklijke en Ridderlijke Sint-Michielsgilde, de oudste schermclub ter wereld. Op de Topsportschool trainde ik ook tijdens de schooluren. Dat liep toch op tot 23 uur per week. Maar ik beleef heel veel plezier aan mijn sport, dus die uren training nam ik er graag bij om beter te worden. Ik ben nogal competitief ingesteld en de ervaring die ik meepikte door veel te trainen, wierp zijn vruchten af op internationale wedstrijden. En ondertussen kon ik mijn sport combineren met een volwaardige ASO-opleiding.” In 2007 werd Servaas geselecteerd voor het wereldkampioenschap Schermen voor kadetten in Belek, Turkije. Hij werd verdienstelijk veertigste op 70 kandidaten.

Up-to-date
“De leukste momenten op school vond ik de middagpauzes, als ik met mijn vrienden mijn lunch opat in de lentezon in het park achter de school”, lacht hij. “Ook aan de uitvaart in het laatste jaar heb ik mooie herinneringen. En de erkenning die je kreeg na een mooie prestatie. Er heerste een heel goede sfeer met een goed evenwicht tussen wat wel en niet mocht. Ik vond de regelgeving op de Voskenslaan meer up-to-date dan op andere scholen uit andere onderwijsnetten. Een ander groot pluspunt voor mij persoonlijk was de soepelheid waarmee je schoolgaan kon combineren met buitenschoolse activiteiten. En dat gebeurde allemaal in een open sfeer met een brede visie op de samenleving.”