Ons huidige GOK-plan pakt de taalvaardigheid van leerlingen aan. Heel wat kinderen kunnen minder goed lezen en schrijven dan vroeger en moeten extra gemotiveerd worden om daarmee bezig te zijn. Het is alle hens aan dek in onze school om dat probleem aan te pakken. Eerst hebben we tot en met het vierde leerjaar AVI-toetsen afgenomen om een duidelijk beeld te krijgen van de leesvaardigheid van alle leerlingen; nadien hebben we de nodige acties opgezet.

De Bolderkar
De eerste actie was De Bolderkar. De GOK-juf kwam een uur per week met de bolderkar vol boeken in elke klas.
De kinderen lazen in groepjes van twee – telkens een sterkere en een zwakkere leerling – om beurten hardop een boek. De GOK-juf en de klastitularis konden helpen waar nodig.

Tweede en vierde leerjaar lezen samen
Intussen hebben we dit systeem aangepast, na een cursus aan de Universiteit Gent over ‘strategieën voor begrijpend lezen via peer tutoring’. Op basis van een succesvol proefproject heeft men daar een methode en een handleiding uitgewerkt die bruikbaar is voor elke school. De leerlingen van het vierde, de tutors, gaan lezen met die van het tweede leerjaar. De tutors hebben eerst een klassikale begintraining gekregen. Er zijn twee leestijden per week voorzien. Tijdens één leestijd lezen alle koppels eenzelfde tekst of verhaal waaraan opdrachten verbonden zijn. In de tweede leestijd lezen ze uit zelf gekozen boekjes uit de school- of klasbibliotheek. Op een kaart houden de leerlingen bij welke boekjes ze gelezen hebben en met welke opdrachtkaarten ze gewerkt hebben.

Beter lezen, liever lezen
Het systeem valt heel goed mee. De leerlingen van het vierde vinden het heel fijn om te helpen, worden zorgzamer en krijgen een groter verantwoordelijkheidsgevoel. Ze leren voor begrijpend leren zelf ook nog bij. Bij de kleinsten is er vooruitgang op het vlak van technisch én begrijpend lezen. En alle leerlingen hebben ook meer leesplezier.

Vijfminuten-dictee
Verder hebben we ook het niveau van spelling getoetst en in kaart gebracht. Op basis daarvan hebben we besloten om elke morgen een vijfminuten-dictee te houden: een dictee van een zinnetje of enkele woordjes dat dan klassikaal wordt verbeterd. Het neemt niet veel tijd in beslag en we zijn er toch elke dag mee bezig. Voor WO gebruiken we geen handboek meer. De kinderen moeten opnieuw van het bord leren overschrijven.

Ouders, Nederlands a.u.b.
We hebben ook het taalniveau van onze kleuters getest, en daaruit bleek dat hun woordenschat relatief beperkt is. In elke klas zitten enkele kinderen van wie minstens een van beide ouders anderstalig is. Meestal Franstalig, soms van allochtone herkomst. In ons kleuteractieplan werken we met prenten die de kleuters ook thuis met papa of mama moeten bekijken en benoemen. Wanneer beide ouders geen Nederlands spreken, lukt dat niet. Dan stellen we samen met het CLB voor dat de ouders een cursus Nederlands Tweede Taal volgen bij een centrum voor volwassenenonderwijs of een centrum voor basiseducatie. Slechts een deel van de ouders gaat daar echter op in. Aan Franstalige ouders die geen cursus willen volgen, stellen we voor om hun kleuter naar het Franstalig onderwijs te sturen. Dat is in het belang van het kind. Wie daar niet op ingaat, moedigen we aan om externe hulp te zoeken: bijlessen, logopedische hulp etc. We raden hen ook aan om hun kinderen naar een Nederlandstalige sportvereniging of jeugdbeweging te sturen, zodat ze het Nederlands ook spelenderwijs kunnen verwerven. In de klas krijgen taalzwakke kinderen van de GOK-juf ook extra ondersteuning rond taal. We zijn een Nederlandstalige school en tijdens de oudercontacten wordt er enkel Nederlands gesproken. Dat is een probleem voor anderstalige ouders. Er zijn Franstalige ouders die iemand meebrengen om te tolken. Ook de allochtone ouders doen dat soms.

Taal-zorg
Elke maand worden op de personeelsvergadering zorgproblemen aangekaart, onder meer rond taal. Kinderen met grote schrijfmoeilijkheden (disorthografie) kunnen we in overleg met de ouders op de computer laten werken. Maar dan vragen we wel aan de ouders dat zij het kind een cursus laten volgen om te leren typen.

  Met hart en ziel
Ik doe mijn job met hart en ziel. Er is een prima samenwerking met de directie en met het team. Iedereen trekt mee aan de kar van de zorg op school. Leraars zijn altijd bereid om ouders na de schooluren mee te woord te staan als er een probleem is. En de kinderen weten dat ze altijd bij mij terechtkunnen!